Rozpoznanie alergii

Rozpoznanie uczulenia na pyłki roślin zwykle nie stwarza wprawnemu lekarzowi wielu problemów. Niepokoić powinien przedłużający się katar, trudności z oddychaniem, głośny oddech, napadowy kaszel. Sezonowość występowania objawów oraz ich typowość pozwalają na postawienie właściwego rozpoznania. Problem pojawia się, gdy uczulenie na pyłki współistnieje z alergią na inne substancje np. składniki kurzu domowego.

Dla potwierdzenia diagnozy lekarz posługuje się testami skórnymi. Dają mu one odpowiedź na pytanie czy rzeczywiście jest to uczulenie na pyłki roślin i które rośliny są odpowiedzialne za wywołanie objawów chorobowych. Najlepszym czasem na wykonanie testów uczuleniowych jest okres jesienny, jednak można je zrobić także w i każdym innym miesiącu.
 

Testy skórne

Prostymi badaniami potwierdzającymi mechanizm alergiczny są testy skórne. Do tych badań nie jest wymagane żadne przygotowanie, zawsze jednak powinny być przeprowadzone w poradni alergologicznej przez lekarza alergologa, a przynajmniej pod jego kontrolą.

Zazwyczaj na miejsce wykonania takich testów jest wybierana skóra pleców lub przedramienia. Jedynym warunkiem jest nieprzyjmowanie co najmniej na tydzień przed testami leków antyhistaminowych i przeciwzapalnych. Mogą one bowiem fałszować wyniki. W przypadku smarowania skóry maściami sterydowymi, testy również mogą nie wskazać alergenu. Jeżeli na skórze znajdują się zmiany w postaci pokrzywki, testy także nie powinny być wykonywane, gdyż będą niemiarodajne.
 

Jak wykonać testy skórne?

W przypadku klasycznych testów skóra jest nakłuwana przez lekarza igłą, a pod naskórek jest wprowadzana niewielka ilość substancji zawierającej wyciągi z alergenów. Między kolejnymi punktami testowymi powinna być zachowana odległość co najmniej 2 cm. Testy wykonuje się szybko i stosunkowo bezboleśnie. W przypadku uczulenia na dany czynnik już po 10-15 minutach występuje łatwo zauważalna reakcja rumieniowo - bąblowa. Okazuje się jednak, że zdolność do reakcji w postaci bąbla zmniejsza się wraz z wiekiem pacjenta. Dość często zdarza się także, że badanie wskazuje kilka czynników uczulających.
 

Testy z krwi

Jeżeli testy skórne okażą się ujemne (nie zareagują na alergen zaczerwienieniem ani bąblem), można wykonać dodatkowe badanie poziomu przeciwciał swoistych klasy IgE we krwi, które daje w 90% potwierdzenie istniejącej alergii i wskazuje czynnik uczulający.

Testy takie polegają na pobraniu krwi pacjentowi (tak jak w przypadku badania ogólnego krwi) i jej laboratoryjnym zbadaniu.
 

Jak leczyć?

Doraźnie osoby uczulone stosują preparaty przeciwhistaminowe. Łagodzą one większość objawów, lecz niektóre mogą powodować skutki uboczne, m. in. senność i zaburzenia myślenia, co uniemożliwia wykonywanie wielu czynności codziennego życia.

Najskuteczniejszym i jedynym trwałym sposobem ochrony przed alergią wziewną jest tzw. szczepionka, czyli terapia odczulająca.